Cafe Fogg
Cafe Fogg to słynna warszawska kawiarnia założona przez Mieczysława Fogga w 1945r., była to pierwsza powojenna kawiarnia w Warszawie. w czasie kiedy powstawała kawiarnia w Warszawie nie było światła, wody, gazu. Nie lada sztuką było więc urządzenie eleganckiego lokalu. Co wieczór odbywały się koncerty na żywo przy pianinie. Niesamowity klimat tego miejsca Warszawiacy wspominają do dziś choć lokal funkcjonował zaledwie dwa lata.
Michał Fogg junior (prawnuk Mieczysława) stara się reaktywować rodzinny interes. Jednym z pomysłow było wydanie płyty z piosenkami dziadka wykonanymi przez młodych artystów w nowych aranżacjach.
Młodzi artyści przypomnieli piosenki Mieczysław Fogga na płycie “Cafe Fogg”. Dzięki jazzującej interpretacji “Bluzeczki zamszowej” w interpretacji Michała Rudasia znowu zrobiło się w naszej muzyce elegancko i romantycznie. Gonzales Koletiv i Mika Urbaniak połączyli nowocześnie grane tango, anglojęzyczny rap z oryginalnymi partiami wokalisty. Świetnie brzmi nowa, acid jazzowa wersja “Bo to się zwykle tak zaczyna” przygotowana przez Bumelants. W stylu funky śpiewa “Tę ostatnią niedzielę” Marysia Sadowska. W stylu retro “Fredzia” zinterpretował Sławomir Uniatowski. Novika odświeżyła “Kiedy będziesz zakochany” w rytmach reggae. A kto złapał bakcyla – niech rozsmakuje się w oryginalnych wykonaniach!
Fogg Records/Sony BM CD, 2008
Mieczysław Fogiel – nota biograficzna
Mieczysław Fogiel urodził się w Warszawie 30 maja 1901. Jego matka prowadziła sklep w domu na rogu ulicy Długiej i Freta. Ojciec był pracownikiem kolei. Jako chłopiec Mieczysław, śpiewał w chórze w kościele Świętej Anny na Krakowskim Przedmieściu. Tam usłyszał go Ludwik Sempoliński i skierował na naukę śpiewu do profesora Jana Łysakowskiego na Wydziale Wokalistyki Szkoły Muzycznej im. Fryderyka Chopina.
Po ukończeniu gimnazjum i odbyciu przeszkolenia wojskowego rozpoczął w 1921 roku pracę w Warszawskiej Dyrekcji PKP jako kasjer, gdzie pracował do 1935 roku. Kontynuował kształcenie muzyczne. Kształcił głos pod kierunkiem Eugeniusza Mossakowskiego, Wacława Brzezińskiego, Ignacego Dygasa, Stefana Beliny-Skupiewskiego, Adama Didura i Stanisława Kopfa.
Debiut Mieczysława Fogga jako piosenkarza miał miejsce w 1928 roku w Chórze Dana (wtedy pod hiszpańską nazwą Coro Argentino V) na scenie warszawskiego teatrzyku Qui Pro Quo. Ze sceną tą związany był do 1931 roku, potem kolejno z teatrami i rewiami Banda, Rex, Polonia, Cyrulik Warszawski, Wielka Rewia, Małe Qui Pro Quo i Tip Top. Od 1932 roku, Chór Dana koncertował za granicą, m.in. w Niemczech, Estonii, na Łotwie, w ZSRR, Finlandii, Norwegii, Szwecji, Austrii, we Włoszech i w USA, gdzie wystąpił w 31 stanach. Dla firmy fonograficznej Odeon nagrywał 30-50 piosenek rocznie. Towarzyszył w koncertach i nagraniach sławnym polskim artystom kabaretowym, m.in.: Hance Ordonównie, Stefci Górskiej, Zuli Pogorzelskiej i Adolfowi Dymszy.
Po odejściu z Chóru Dana zadebiutował jako solista, zwyciężając w ogólnopolskim plebiscycie słuchaczy Polskiego Radia. Występował z własnymi recitalami oraz w programach kabaretowych z Mirą Zimińską i pianistą Tadeuszem Sygietyńskim.
Lata okupacji niemieckiej spędził w Warszawie. Występował (za zgodą władz Podziemnej Polski) w kawiarniach dostępnych polskiej publiczności, m.in. w Cafe Bodo i Swann, U Aktorek i Lucyna. Mieczysław Fogg brał udział w powstaniu warszawskim, a jego zadaniem było podtrzymywanie na duchu powstańców i mieszkańców Warszawy – śpiewał w szpitalach, na barykadach i w schronach. Brał udział w powstaniu warszawskim jako starszy strzelec I Batalionu Szturmowego Odwet. Za udział w powstaniu otrzymał wysokie odznaczenie – Krzyż Zasługi z Mieczami.
Po wojnie w latach 1945-1946 prowadził przy ul. Marszałkowskiej 119 własną kawiarnię artystyczną Cafe Fogg i w latach 1946-1951 roku kierował wytwórnią płyt gramofonowych Fogg Record, obie firmy zostały jednak znacjonalizowane i wkrótce zakończyły działalność.
Od 1946 roku występował w programach estradowych i z własnymi recitalami, w których towarzyszyły mu m.in. żeńskie zespoły. W 1958 roku zwyciężył po raz drugi w plebiscycie Polskiego Radia na najpopularniejszego piosenkarza roku. Po śmierci Maurice’a Chevaliera w 1972 roku, był najstarszym występującym piosenkarzem świata.
W trwającej ponad sześćdziesiąt lat karierze wystąpił na blisko szesnastu tysiącach koncertów. Śpiewał w dwudziestu pięciu krajach Europy oraz w Brazylii, Izraelu, na Cejlonie, w ośrodkach polonijnych Nowej Zelandii, Australii i wielokrotnie w USA i Kanadzie. Mieczysław Fogg był również kibicem najstarszego polskiego klubu – Cracovii.
Młodszy brat stryjeczny Mieczysława Fogga, Aleksander Fogiel, był aktorem, zaś syn – Andrzej Fogg – wynalazcą i inżynierem elektroakustykiem, autorem m.in. książki Adaptery traktującej o gramofonach.
